زمینه و هدف: پایان دادن به فقر در همه اشکال آن، نخستین هدف از ۱۷ هدف توسعه پایدار سازمان ملل است. استان کرمانشاه، بهعنوان یکی از استانهای مرزی، از نظر فقر و محرومیت در شرایط نامطلوبی قرار دارد.هدف این مطالعه، بررسی عوامل مؤثر بر کاهش فقر در استان کرمانشاه با استفاده از رویکرد نگاشتشناختی فازی است. روش: در این مطالعه، پرسشنامه تأثیرات متقابل پیشرانهای کاهش فقر در اختیار خبرگان شامل استادان دانشگاه رازیو کارشناسان سازمانهای مرتبط با فقر قرار گرفت. نقشه شناختی فازی با نرمافزار FCM EXPERT تهیه شد و با استفاده از نرمافزارهای R و Mental Modeller، میزان تأثیرپذیری، تأثیرگذاری، درجه مرکزیت و رتبهبندی متغیرها تعیین گردید. یافتهها: نتایج نشان داد کاهش بیکاری و افزایش درآمد، بیشترین تأثیرپذیری و تأثیرگذاری را دارند و افزایش درآمد و تقویت فرهنگ مشارکت، بالاترین درجه مرکزیت را دارا هستند. بر اساس شاخص رتبهبندی، مهمترین عوامل مؤثر بر کاهش فقر در استان شامل کاهش بیکاری، افزایش درآمد و ارتقای فرهنگ مشارکت شناسایی شدند. نتیجهگیری: افزایش تولید و بهرهگیری از مزیتهای نسبی مانند گردشگری و گردشگری سلامت میتواند اشتغال و درآمد را ارتقا دهد. همچنین آموزش مهارتهای شغلی، ایجاد تعاونیها و حمایتهای دولتی در کسبوکار، موجب همافزایی مالی و مهارتی شده و در کاهش فقر مؤثر است.
