|
مُدل علّی سلامت معنوی دانشجویان علوم پزشکی
|
جواد حساسی   |
| مرکز آموزشی پژوهشی مشاوره و روانشناسی اسلامی امام خمینی(ره)، قم، ایران |
|
|
چکیده: (67 مشاهده) |
زمینه و هدف :گرچه سلامت معنوی مدتها پیش مورد مطالعه قرار گرفته بود، امروزه درک رابطه آن با خودکارآمدی اخلاقی، دلبستگی به خدا و هوش وجودی یک ضرورت محسوب میشود. در این پژوهش، سازه هوش وجودی به عنوان متغیّر میانجی در رابطه بین دلبستگی به خدا و خودکارآمدی اخلاقی با سلامت معنوی بررسی شد.
روش: پژوهش حاضر برحسب نحوه گردآوری دادهها، از نوع توصیفی- همبستگی است. جامعه آماری شامل دانشجویان علوم پزشکی دانشگاه تبریز در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود. با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی ساده، ۲۱۵ نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. دادهها از طریق پرسشنامه جمعآوری شد. پایایی ابزارها با آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی و روایی آنها با شاخصهای همگرا و واگرا ارزیابی شد. برای تجزیه و تحلیل دادهها از روش معادلات ساختاری و نرمافزار Smart PLS3 استفاده شد.
یافتهها: خودکارآمدی اخلاقی، دلبستگی به خدا و هوش وجودی اثر مستقیم و معناداری بر سلامت معنوی دارند. همچنین دلبستگی به خدا (نگرانی از جدایی) پیشبینیکننده هوش وجودی بود؛ اما نقش میانجیگری هوش وجودی در رابطه بین دلبستگی به خدا و خودکارآمدی اخلاقی با سلامت معنوی تأیید نشد.
نتیجهگیری: تقویت خودکارآمدی اخلاقی، هوش وجودی و دلبستگی به خدا میتواند سلامت معنوی دانشجویان را ارتقاء دهد و در برنامههای آموزشی و مداخلات دانشگاهی مورد توجه قرار گیرد. |
|
| واژههای کلیدی: سلامت معنوی، کارآمدی، هوش، معنویت |
|
|
متن کامل [PDF 469 kb]
(67 دریافت)
|
نامه: مروري |
موضوع مقاله:
تخصصي
دریافت: 1404/7/2 | پذیرش: 1404/9/8 | انتشار الکترونیک پیش از انتشار نهایی: 1404/12/24 | انتشار: 1404/12/27
|
|
|
|
|
|
|
| ارسال پیام به نویسنده مسئول |
|
|
|
| ارسال نظر درباره این مقاله |
|
|
|
