گروه زنان و زایمان، بیمارستان آرش، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
چکیده: (3 مشاهده)
در مدرسه شجره طیبه میناب، ۱۶۸ کودک با آرزوهای کوچک اما روشن، راهی آینده شدند؛ اما سرنوشت، آن مسیر را نیمهکاره خاموش کرد. امروز، نام هر یک چون غنچهای ناشکفته است و میناب دیگر نه با نخلهایش، که با داغ مادران و سکوت تلخش شناخته میشود. در این میان، نبودن پیکر «ماکان» زخمی همیشه تازه است؛ نماد کودکی که نه دیده میشود، نه فراموش. این قصهها فقط حادثه نیستند، بخشی از جان ما هستند؛ دستانی که قلم گذاشتند و آغوشی که هرگز بسته نشد.