گروه مدیریت، سیاستگذاری و اقتصاد سلامت، دانشکده مجازی، آموزش پزشکی و مدیریت، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران،
چکیده: (2390 مشاهده)
زمینه و هدف:«ارتباطات سلامت» از جمله حوزههای بین رشتهای علوم ارتباطات و پزشکی میباشد و مبانی نظری و مفاهیم آن برپایه علم ارتباطات و زیر مجموعههای آن بنا شده است. اززمانظهوررسانههای عمومی (رادیو و تلویزیون)،بسیاریازسیاستگذارانحوزهسلامتو حامیانبهداشتجامعهبراینباورندکهارائهاطلاعاتازطریقرسانههاباعثمیشودتابه طور خودکار،ابتدانگرشهاتغییریابدوسپساصلاحرفتارصورتگیرد. پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان رضایت جامعه از شبکه سلامت سیمای ایران میباشد. روش:این مطالعه به روش پیمایش و طراحی پرسشنامه کمی توسط پژوهشگر انجام شده است. این پرسشنامه برای گروه مردمی (به عنوان مخاطبان (دربرگیرنده همه اقشار جامعه) و انتخاب افراد به روش تصادفی ساده با جامعه آماری 401 نمونه میباشد. دادهها به کمک نرمافزار SPSS استخراج، طبقهبندی و آنالیز شد. یافتهها: نزدیک به نیمی از جامعه مورد تحقیق تمایلی به تماشای شبکههای تلویزیونی ایران ندارند و 44 درصد از پاسخگویان، علت عدم علاقه به شبکه سلامت سیما را استفاده از شبکههای اجتماعی مطرح کردند و این عدم رضایت محدودیتی در سن، جنس، تحصیلات نداشت. نتیجهگیری: از میان جامعه آماری مورد مطالعه علل عدم علاقه به رسانه جمعی و بخصوص شبکه سلامت سیما متفاوت است و بیشترین درصد عدم علاقه نمونههای مورد بررسی، استفاده از رسانههای اجتماعی میباشد. از مهمترین پیشنهادهای این پژوهش ارتباط و تعامل مؤثر و پیوسته دانشگاههای علوم پزشکی کشور با شوراهای سیاستگذاری شبکه سیمای سلامت صدا و سیما و استفاده مؤثر از متخصصان این دو حوزه اشاره کرد.
