علوم قرآن و حدیث، دانشگاه فردوسی مشهد خراسان رضوی، ایران
چکیده: (2787 مشاهده)
زمینه و هدف: بر مبنای جهان‌بینی الهی، نظام کنونی جهان، ابدی نیست؛ همچنین روح انسان حقیقت مجردی است که با مرگ بدن فانی و نابود نمی‌شود. این حقیقت از سوی امام زین‌العابدین علیه السلام در صحیفه سجادیه به روشنی تبیین شده است. در صحیفه سجادیه به همه جنبه‌های سلامت انسان، اعم از جسمانی، روانی، اجتماعی، عاطفی و معنوی، توجه و بر آنها تأکید شده است؛ ولی همچون قرآن، همواره حاکمیت با بعد معنوی سلامت است. روش: این پژوهش به روش کتابخانه‌ای و اجتهادی، با مطالعه مستقیم و روشمند صحیفه سجادیه انجام شده؛ به منظوراصطیاد دستمایه‌های ارزشمند درباره سلامت معنوی در ساحت کنش، که حاصل یاد مرگ و معاد است. تبیین مطالب، با استدلال عقلی و نقلی و استناد به آیات و روایات و بهره‌گیری از تفاسیر و شروح معتبر صحیفه و دیگر نصوص دینی صورت گرفته است. یافته‌ها: برخی از آثار یاد مرگ و معاد بر سلامت معنوی در ساحت کنش، از منظر صحیفه سجادیه عبارتند از: توبه‌اندیشی و نیک فرجامی، داشتن حیات طیبه و ممات طیب، بهره‌گیری از حطام ناچیز دنیا در راه خدا، مقاومت و پایمردی، شب‌زنده‌داری، مواسات با فقیران، پرهیز از غفلت، انسان حقیقی شدن، انس با قرآن، طهارت دل و نیکنامی و پرواپیشگی. نتیجه‌گیری: یاد مرگ و معاد منجر به تغییر رفتارهای درونی و بیرونی انسان شده، سلامت معنوی او را ارتقا می‌بخشد. یافته‌های این پژوهش منحصر به کتاب شریف سجادیه است و ادبیات آن با یافته‌های مشابه در منابع دیگر تفاوتی چشمگیر دارد.
